ทฤษฏีการปกครอง ของ ผู้ปกครอง ที่มีจิตใจใฝ่อำนาจ คือ ทำให้ประชาชนลุ่มหลงมัวเมาในอบาย เวียนว่ายแต่ในเรื่องของชาติภพ บุญทำกรรมแต่ง ไร้พลังอำนาจ ง่ายต่อการปกครอง เป้าหมายซ่อนเร้นของการฟื้นหวยบนดิน และยังจะมีบ่อนเสรีมาบำเรอ คือทางเดินทำให้ภาคประชาสังคมอ่อนแอ “หวยบนดิน”เป็นนโยบายเชิงนวัตรกรรมของอดีตรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่ต้องการนำเงินใต้ดินซึ่งหมุนเวียนกันเป็นแสนล้านบาท ขึ้นมาบนดินและนำดอกผลไปใช้ประโยชน์เพื่อกิจการในเชิงสร้างสรรค์

โดยหลักการ ต้องยอมรับว่า เป็นการคิดต่างเพื่อหาทางออก แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะมีนัยของการยอมรับว่ากลไกรัฐในการ ปราบปรามหวยใต้ดิน ล้มเหลวสิ้นเชิง

ยังไม่ต้องพูดถึงการยอมจำนน ต่อความพยายามทำหน้าที่ของรัฐในการปรับแนวคิดประชาชนที่ฝากชีวิตไว้กับโชควาสนา

สิ่งที่อดีตรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร คิดเชิงบวกว่า หวยบนดิน จะลดปัญหาหวยใต้ดินได้นั้น ถูกส่วนหนึ่งเงินใต้ดินไม่ถูกนำไป หล่อเลี้ยงเครือข่ายอิทธิพลท้องถิ่น แต่ถูกดูดเข้าสู่ส่วนกลางนั้น ที่ผ่านมาดอกผลก็ถูกนำไปใช้หล่อเลี้ยงเครือข่ายระดับประเทศ

มองมุมนี้ก็จะเห็นสัจธรรมว่า กำไรจากเงินหวยถูกแย่งจากมือมาเฟียท้องถิ่น เปลี่ยนมาสู่มือของมาเฟียระดับประเทศ

น้ำลายที่พ่นหวังแก้หวยใต้ดิน ไม่อยากให้ประชาชนมัวเมาอบายมุข แต่กลับปล่อยให้กองสลาก ตั้งรางวัลโบนัส มีเงินก้อนโตล่อใจ

กำไรจากหวยก็ถูกส่งหล่อเลี้ยงเครือข่าย ผ่านการสั่งการตรงจากทำเนียบ

นี่จึงทำให้หวยบนดินกลายเป็นอาวุธ ย้อนกลับมาเล่นงานคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องหวยบนดิน ส่งผลต่อเนื่องมายัง 3 รัฐมนตรีในรัฐบาล สมัคร สุนทรเวช

อย่าว่าแต่รัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ เลย ในยุครัฐบาล พล.อ.สุรยุทธ จุลลานนท์ ที่อ้างคุณธรรม หรือกระทั่ง สนช.อย่าง น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ ที่นั่งเป็นประธานคณะกรรมาธิการหวยบนดิน ก็ยังเดินติดกับดัก ฟันธงไม่ได้ว่าจะเดินหน้าต่อหวยบนดินหรือยกเลิก

การเดินสู่ “กับดักความคิด” นี้เพราะพวกเขาเหล่านั้น ล้วนคิดแบบ “ชนชั้นนำ” ที่หวังปกครองประชาชนที่ถูกสลายพลังอำนาจ

ข้อเสนออันเป็นวาระประชาชน มองเห็นว่า การเกิด ดับ ของ “หวย” เป็นการตอบโจทย์ผิดมาแต่ต้น

กลไกลรัฐไม่สามารถปราบหวยใต้ดินได้ ก็ต้องยกเครื่องกันที่กลไกรัฐ

ค่านิยม คนไทยชอบเสี่ยงโชค ฝากชีวิตไว้กับโชคชะตาก็ต้องแก้กันที่ “ระบบคิด”ของผู้คน

ถ้าย้อนอดีต การก่อเกิดของหวยรัฐ จะเห็นได้ว่า เงินรายได้นำไปเพื่อกิจการที่เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินหวังในการพัฒนาประเทศ

หน้าที่ของรัฐ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะขมวดประเด็นเจตนารมณ์ไว้แค่นั้น มิใช่การส่งเสริม ละเลย ปล่อยให้ประชาชน โง่-จน-เจ็บ เพราะต้องการปกครองประชาชนที่ไร้พลังอำนาจ

แค่สลากกินแบ่งรัฐบาล การควบคุมราคาก็ยังแสดงถึงน้ำยาของข้าราชการภาครัฐที่มีดีกรีระดับด๊อกเตอร์แต่ไม่เท่าทัน “ยี่ปั๊ว” ที่ “คอหวย” ยกให้เป็น “เจ้าพ่อ-เจ้าแม่”

มาวันนี้รัฐบาล อ้างเสียงข้างมาก เดินหน้า หวยบนดิน โดยไม่มีการพูดถึงมาตรการส่งเสริมการ “ละ-ลด-เลิก” หนักข้อไปกว่านั้น ยังคิดจะเปิดบ่อนเสรี มอมเมากันให้สุดลิ่มทิ่มประตู

นี่คือผลงานโบว์ดำที่ภาคประชาสังคมจะบันทึกไว้